Uitvaart van mijn schoonmoeder

Ook als uitvaartbegeleidster krijg je te maken met familie en vrienden die overlijden. In september overleed mijn lieve schoonmoeder op 86 jarige leeftijd.

Mijn familie vroeg of ik haar uitvaart wilde verzorgen. Dat wilde ik heel graag doen, maar kun je werk en privé gescheiden houden?
In de week na haar overlijden heb ik toch een soort ‘knopje’ omgezet. Ik was heel verdrietig, maar wilde ook mijn werk goed doen. Het begon bij het verzorgen van mijn schoonmoeder. Wat was het fijn dat ik dat zelf kon doen, zo bijzonder en waardevol. De volgende dag nog samen met mijn lieve collega haar haren en make-up gedaan.

De rouwkaart. Het persoonlijke waar ik zo voor sta, kwam al direct terug in het opstellen van de rouwkaart. Mijn schoonmoeder zong jaren in een groot oratorium koor. En zo kwam het dat een van haar kleinzonen een foto maakte van haar eigen partituur. De andere kleinzoon ontwierp de kaart en tezamen met de tekst die wij als kinderen opstelden, werd het echt een prachtige rouwkaart die paste bij mijn schoonmoeder.

De hele week werkten we met elkaar aan de invulling van de afscheidsdienst in de aula van de prachtige begraafplaats van Oud Eik en Duinen in Den Haag.
Ook daar viel alles weer samen. De jongste kleinkinderen hadden een mooie vlinder geschilderd die bij oma op de kist zat. Een van de kleindochters had de vlinders die ook terugkwamen in de tekst getekend en die stonden voor op de liturgie en alle kleinkinderen samen staken kaarsen aan en hadden met elkaar een prachtige speech voor oma geschreven.

Met mama’s drie zonen en 3 schoondochters droegen wij haar naar het familiegraf waar ze bij haar man werd begraven.

Na de uitvaart werd het ‘knopje’ dat was omgezet weer terug gezet. Als schoondochter kon ik samen met de familie terugkijken op een mooi en persoonlijk afscheid van onze moeder, schoonmoeder en oma.